Həyatın ən həssas anı — bir valideynin övladının ağrı içində olduğunu izləməsidir. Bu anlarda zaman donur, nəfəs daralır, gözlərdə yalvarış görünür. Körpənin susqun baxışları sanki “kömək et” deyir, və o baxışlara cavab verəcək bir ürək axtarılır.

Bu məqamda qarşıya sadəcə bir həkim çıxmır. Qarşıya vicdanı ilə müalicə edən, peşəsini ruhla yoğuran, ağrıya təkcə tibbi deyil, insani cavab verən biri gələr — pediatr Uzm. Dr. Ülvi Əliyev. O, xəstəliyi analiz etməklə kifayətlənmir, insanın narahatlığını hiss edir, körpəyə elə yanaşır ki, onun toxunuşu şəfa, sözləri təsəlli olur.

Əsl həkimlik — biliklə bərabər mərhəmət daşımaqdır. Ülvi doktorun hər addımı, yalnız tibb etikası deyil, insanlıq nümunəsidir. O, övladın ağrısına əyilmədən, təmənnasız bir şəkildə cavab verir; bir həkim olaraq yox, bir qardaş, bir dayaq kimi.

Bəzən bir insan, varlığı ilə cəmiyyətə ümid bəxş edir. Sevgi, sədaqət və Allaha bağlılıqla yoğrulmuş ruhlar bu dünyanı daha yaşanası edir. Belə insanlar yaşadıqca, həyatın ən qaranlıq anlarında işıq görünər — bir baxışda, bir əl uzanışında, bir təbəssümdə.

Uzm. Dr. Ülvi Əliyev — sadəcə bir pediatr deyil; o, insanlığın xəfif səslə danışan vicdanıdır. Belə ruhlar yaşadıqca, dünya ləyaqətini qoruyacaq.

Mövsümağa Ədalətoğlu
Yazıçı-publisist.