Bu dünyada övlad heç vaxt bir valideynə yük olmaz. O, həyatın mənası, ruhun davamı, zamanın içində buraxılmış izdir. Valideyn övlad üçün bir dağ olur — sarsılmaz, sabit, qoruyucu. Hər fırtınada sığınacaq, hər qorxuda dayaq. Onun varlığı bir məktəbdir: susaraq öyrədən, baxaraq anlayan, toxunmadan hiss etdirən.

Övlad böyüdükcə anlayır ki, onun ən böyük sərvəti bu səssiz dayaqdır. Və bu sərvət heç bir xəzinədə tapılmaz — yalnız bir ürəkdə yaşanar.

Bəzən övlad uzaqda olur. Başqa şəhərdə, başqa ölkədə, bəlkə də başqa dünyalarda. Amma məsafə sevginin ölçüsü deyil. Yanındakı qədər uzaqdakı da əzizdir, əvəzolunmazdır. Onun adı hər an qəlbdə çəkilir, xatirəsi hər gün yaşanır.

Uzaqda olan üçün dua daha güclü olur. Hər səhər bir ümid, hər axşam bir xatırlama. Valideynin ürəyi uzaqda olan üçün daha çox döyünür. Onun uğuru üçün daha çox arzu edilir, onun varlığı üçün daha çox səssiz sevgi yaşanır.

Sevgi cins tanımır. Qız övlad — evin işığı, ruhun incəliyi, qəlbin zərifliyidir. Oğul — dayaqdır, gücdür, qoruyucudur. Amma hər ikisi — bir ürəyin iki tərəfidir. Bu tərəflər bir-birini tamamlayar, bir-birinə dayaq olar. Valideyn üçün qız da, oğul da bir ömürlük sevincdir. Onların hər biri üçün ayrı dua edilir, ayrı xatirə yaşanır.

Fərq qoymaq — sevginin ruhunu bölmək deməkdir. Amma sevgi bölünməz. O, bütöv yaşanar.

Amma həyat bəzən çox sərt olur. Bəzən bir valideyn övladını itirir. Bu, ruhun parçalanmasıdır. Bu, zamanın dayanmasıdır. Bu, nəfəsin yarımçıq qalmasıdır. Tanrı heç bir valideynə bu acını yaşatmasın. Çünki bu acı — unudulmaz, sağalmaz, səssiz yaşanan bir boşluqdur.

Valideyn övladını torpağa verməz — onu ürəyinə gömər. O gündən sonra danışmaz, sadəcə susar. Baxmaz, sadəcə xatırlayar. Gülməz, sadəcə dua edər. O dua — bir ömürlük bağlılıqdır.

Tanrı bütün övladlara doyunca valideyn görməyi nəsib etsin. Valideyn varsa, insanın arxası var. Yoxdursa, içində bir dağ uçur. Sevgi — zamanla solmaz, məsafə ilə azalmaz, ölüm ilə bitməz. O sevgi — bir ömürlük dua, bir ömürlük dayaq, bir ömürlük kölgədir.

Mövsümağa Ədalətoğlu
Yazıçı-publisist