Gənclik metro stansiyası sadəcə bir dayanacaq deyil – o, insanın içində gizlənmiş bir çağırışdır. Pilləkənlərdən enəndə sanki zamanın tozu havada qalxır, illərin arxasında qalmış gülüşlərin pıçıltısı qulağımıza dəyir. Bu ad – “Gənclik” – qəlbin dərinliyində bir titrəyiş yaradır; o titrəyiş bizi saf sevinclərə, dostlarla bölüşülən qayğısız anlara, həyatın hələ ağırlaşmadığı günlərə aparır.

Orada keçən saniyələr bizi gerçəkdən geri qaytarmır, amma yaddaşın qaranlıq qatlarında gizlənmiş hissləri oyadır. Bizim gəncliyimiz – hər şeyin mümkün göründüyü, arzuların sərhəd tanımadığı illər – zamanın arxasında qalsa da, bir söz, bir məkan, bir xatirə o illərin nəfəsini yenidən içimizə doldura bilir.

Əslində biz o günlərə qayıtmırıq, sadəcə o günlərin işığını içimizdə yenidən yandırırıq. Bu, bir nostalji deyil, bir ruhun özünü tanımasıdır. İnsan yalnız bu günlə yaşamır; o, həm də keçmişin izləri ilə formalaşır. Gənclik metro stansiyası bu izlərin səsi olur: bizi bir anlıq özümüzlə barışdırır, unudulmuş hisslərimizi xatırladır, ruhumuzun dərin qatlarında gizlənmiş o saf sevinci üzə çıxarır.

Bəlkə də biz heç vaxt tam qayğısız olmayacağıq, amma həmin stansiyanın adı bizə öyrədir ki, gənclik bir zaman deyil, bir haldır. O halı hər dəfə xatırlamaq, hər dəfə içimizdə yenidən yaratmaq mümkündür. Gənclik metro stansiyası bizi illərin arxasına aparmır, amma bizə göstərir ki, gənclik heç vaxt tam itmir – o, yaddaşın qaranlıq tunelində işıq kimi qalır, hər dəfə çağırıldıqda yenidən doğulur.

Bu gün – Gənclər Günü – həmin işığın daha da parladığı gündür. Çünki gənclik sadəcə yaşın ölçüsü deyil, ruhun enerjisi, arzuların gücü, sabaha inamdır. Gənc qalmaq – illərin yükünü daşısaq da, içimizdəki ümidin sönməməsi, hər səhəri yeni başlanğıc kimi qarşılamaqdır. Gənclik, insanın özünü yenidən yaratmaq bacarığıdır; hər dəfə yıxılsa da ayağa qalxmaq, hər dəfə yorulsa da yenidən sevinci çağırmaqdır.

Arzum budur: hər birimiz yaşımızdan asılı olmayaraq gənc qalaq – düşüncələrimizdə, hisslərimizdə, ümidlərimizdə. Çünki gənclik bir tunelin sonunda görünən işıq deyil, o, yolun özüdür. Hər addımda, hər xatirədə, hər arzuda gənclik yenidən doğulur və bizi sabaha aparır.

Mövsümağa Ədalətoğlu
Yazıçı-publisist