Bir vaxtlar mənə “qohum” deyənlər, “oğlumdan da əzizsən” söyləyənlər indi necə oldu ki, məni pis adlandırdılar? Mənim dünyamda etibar bir dəfə qırılmışsa, bir daha bərpa olunmaz. Çünki etibar insanın ruhunun dayağıdır, o dayağın sınması geri dönüşsüzdür. Bu satqınlıq insanın içindəki boşluğun və saxta münasibətlərin göstəricisidir.

Etibar şüşə kimidir: sınanda parça-parça olur, toplansa belə əvvəlki parlaqlığını itirir. Qohumluq və dostluq yalnız fayda üzərində qurulursa, o bağ kövrəkdir. Çətin gün gəldikdə, soyuq külək və qar hər şeyi örtəndə, həmin insanlar bir-bir yox olur. O zaman insan əlini uzatsa belə, tutacaq bir əl tapmaz.

Unutmayın: Haqq gec-tez yerini tutacaq. İnsan öz səhvlərini görməzsə, həyat ona gecikmiş peşmançılıqla cavab verəcək. Amma peşmançılıq artıq fayda verməyəcək. Çünki zamanın geri dönüşü yoxdur.

İnsan bəzən düşünür ki, zaman hər şeyi unudar, amma zaman yalnız izləri dərinləşdirir. Etibarın qırılması bir dəfə yaşandımı, o iz insanın ruhunda daimi yara kimi qalır. Qohumluq və dostluq yalnız fayda üzərində qurulursa, o bağ qışın şaxtası kimi soyuq və keçici olur. Amma səmimi qohumluq və dostluq, çətinlikdə də, rahatlıqda da yanındadır — o, insanın həyatında bahar nəfəsi kimidir.

Haqq isə insanın vicdanında gizlənən səsdir. O səs gecikə bilər, amma heç vaxt susmaz. Haqqın hökmü gələndə, insanın bütün gizli niyyətləri üzə çıxar. O zaman peşmançılıq faydasız olur, çünki gecikmiş peşmançılıq yalnız göz yaşına çevrilir.

Unutmayın: həyatın ən böyük sərvəti pul deyil, etibar, qohumluq və vicdandır. Pul zamanla dəyərini itirir, amma vicdanın dəyəri əbədidir. İnsan öz səhvlərini vaxtında düzəltməsə, həyat ona sərt cavab verəcək. Çünki haqqın qanunu budur: hər kəs öz əməlinin bəhrəsini dadacaq.

Bu sözlər bir çağırışdır: səhvləri düzəltmək üçün gec olmadan addım atın. Çünki gecikmiş addım yalnız peşmançılıq doğurur, vaxtında atılan addım isə insanı ucaldır.

Həsənov Səbuhi