Susmaq qızıl deyilmiş...

Xocalı soyqırımının 34 -cü ildönümü tamam olur. Hər il olduğu kimi, bu il də məlum soyqırımın beynəlxalq aləmdə tanıdılması üçün həm dövlət orqanları, həm də qeyri-hökumət təşkilatlarının nümayəndələri silsilə tədbirlər keçirirlər. Heydər Əliyev Fondunun əməkdaşları isə təkcə Ölkəmizdə deyil, onun hüdudlarından kənarda da maraqlı layihə və tədbirlərihəyata keçirirlər.
Mən, ilk dəfə 1990-cı ilin yazında Xocalıya getmişəm. Gözəl təbiəti, insanlarının xoş sifəti məni bu qədim Türk yurduna bağladı. O zaman Azərbaycanda Lenin Komsomolu adına Mərkəzi Komitə fəaliyyət göstərirdi. Komitənin sədri hazırda Azərbaycan Respublikası İqtisadiyyət Nazirinin müavini vəzifəsində çalışan Sahib Ələkbərovdur. Məhz onların dəvəti ilə 1989-cu ilin sentyabrından 1990-cı ilin mart ayına kimi Laçın rayonunda, daha sonra isə Xocalıda fəaliyyət göstərmişəm. Kadr çatışmazlığı ilə əlaqədar bir müddət Xocalı rayonunun Cəmilli kəndində müəllim işləmişəm. Həmçinin, "Səhər" gündəlik informasiya qəzetinin Qarabağ bölgəsi üzrə müxbiri vəzifəsində çalışmışam (1991 - 1993-cü illərdə). Mən, müxbir işlədiyim "Səhər" gündəlik informasiya qəzeti vasitəsilə Xocalı soyqırımı haqqında ilk həqiqi xəbəri yayımlayan jurnalistəm. Qarabağdakı fəaliyyətimə görə və ictimai fəallığımla əlaqədar Cənab İlham Əliyev tərəfindən 3 medala layiq görülmüşəm. Deməkdə məqsədim o deyil. 1989 - 1990-cı illərdə adi sözü belə danışa bilməyənlər, Azərbaycanın müstəqilliyinin əleyhinə olanların çoxu indi adam olub çıxıb ortalığa, amma bizim kimi Vətəninə bağlı insanlar ya sıxışdırılır, yada onların normal fəaliyyəti üçün şərait yaradılmır. Məlumat üçün bildirirəm ki, 2007-ci il sentyabr ayının 27-də Xocalı sakini, II dərəli müharibə əlili Avtandil Əliyev və Bakı şəhər sakini Elnar Rzazadə ilə birlikdə "Xocalı Soyqırımını Tanıtma" ictimai birliyini yaratmışam və 2023-cü ilin may ayına kimi həmin Təşkilata rəhbərlik etmişəm. Mən, təkcə Təşkilatımızı deyil, həmçinin, Dövlətimizi də alnıaçıq, başucalığı ilə xaricdə təmsil etmişəm.
Xatırlayırsızsa, Ölkəmizdə Əmlak Məsələləri üzrə Dövlət Komitəsi və onun sədri Kərəm Həsənov vardı (yenə var, hazırda Dövlət Başçısı cənab İlham Əliyevin köməkçilərindən biridir). Dəfələrlə müraciət edilsə də həmin Komitə "Xocalı Soyqırımını Tanıtma" ictimai birliyini Bakı şəhərində daimi ofislə təmin etmədi. Təşlilatımızın ofislə təmin edilməsi üçün müraciət edən deputatlar - Elman Məmmədov, Azay Quliyev, Qənirə Paşayevanın (ruhu şad olsun) da xahişinə məhəl qoyulmadı. Prezident İlham Əliyevin imzaladığı Fərmana əsasən Qeyri -Hökumət Təşkilatlarına Dövlət Dəstəyi Şurası yaradılanda ən çox sevinənlərdən də biri mən olmuşam. Əmin idim ki, fəaliyyətimizin genişlənməsi üçün zəruri addımlar atılacaq. Düzdür, Şuranın sədri, Milli Məclisin deputatı Azay Quliyev ofis probleminin həlli üçün azacıq da çalışdı.Ancaq, aidiyyəti orqanlar bu müraciətlərə məhəl qoymadılar.
Dəyərli oxucular, mən, 2026-cı il yanvarın 8 - dən etibarən və yenidən "Xocalı Soyqırımını Tanıtma" ictimai birliyinin sədri kimi fəaliyyətimi davam etdirirəm. Yenə də həmənki qaydada biganəliyin şahidiyəm. Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Administrasiyasının Rəhbəri cənab Samir Nuriyevə və Qeyri - Hökumət Təşkilatlarına Dövlət Dəstəyi Agentliyinin İdarə Heyətinin sədri xanım Aygün Əliyevaya müraciət edirəm: doğrudanmı, "Xocalı Soyqırımını Tanıtma" ictimai birliyinin ya Bakıda, yada Xocalıda ofislə təmin olunması mümkün deyil. Doğrudanmı, bu illər ərzində çəkdiyimiz əzab - əziyyətləri görmürsüz.
Xahiş edirəm, Təşkilatımızın məsul şəxslərindən 3 nəfəri qəbul edin. Xocalı soyqırımından 34 il sonra bir daha əmin oldum, həqiqətən də "Susmaq qızıl deyilmiş..."
15.02.2026.