Azərbaycanın tanınmış ziyalılarına qarşı yalnız 1937-ci ildə deyil, sonrakı dönəmlərdə də repressiyalar və təqiblər davam edib. Peşəsindən, statusundan, yaşından asılı olmayaraq, bir çox insanlar belə bəlaya düçar olublar.

Akademik Ziya Bünyadov “Qırmızı terror” kitabında maraqlı məqamlara toxunub: “M. Bağırov öz məhkəməsində ifadə verərək bildirib ki, Azərbaycanda onun əleyhinə heç vaxt terror, sui-qəsd hazırlanmayıb. Bu haqda uydurmalar Beriya, Mikoyan və Sumbatov-Topuridze tərəfindən yayılmışdı”. ( Z.Bünyadov “Qırmızı terror” kitabı, səh. 229.Bakı, 1993)
Amma istintaq materiallarında hər bir dindirilənə qarşı belə sui-qəsddə iştirakının olması barədə təhqiqatçılar sual verirdilər. Hiss olunur ki, təqsirləndirilən şəxsdən təsdiq cavabı alınana qədər işgəncələr davam etdirilib.

Professor Cəlal Qasımov yazır: “Bu ittihamların icraçısı təkcə Mir Cəfər yox, həm də total rejimin əzib qula çevirdiyi ziyalılar oldu. 1920-ci illərin ədəbi məhkəmələri yenidən təkrarlandı”. ( C.Qasımov “Siyasi repressiya həyatda və ədəbiyyatda”, Bakı, “Elm və təhsil”, 2020)
Beləliklə istedadlı gənc Ülvi Rəcəb də bu repressiyaların qurbanı olur. İndi gəlin görək, Ülvi Rəcəb kim idi?

Ülvi Şaşıqzadə 1903-cü ilin yanvarında Batumi yaxınlığındakı Canivri kəndində anadan olub. Milliyyətcə acar olan Ülvi Rəcəbin babası Əhməd bəy keçmiş Suxumi knyazları nəslindən idi. Belə ki, Əhməd bəy evlənəndən sonra ailəsini də götürüb Batumiyə köçür və o, Canivri kəndində yaşamağa başlayır. Əhməd bəyin beş oğlu vardı. Onlardan dördü fanatik idi, lakin Ülvi Şaşıqzadənin atası Rəcəb bəy digər qardaşlarından fərqli olaraq, Avropa mədəniyyəti ilə tanışlığa can atırdı. Rəcəb bəy bütün Avropanı gəzmişdi və oğlunun dünyagörüşünün formalaşmasında onun söhbətləri mühüm rol oynamışdı.

Ülvi Rəcəb xalası Səbriyyə ilə İstanbula gedir. O, İstanbulda üç ay yayı qaldıqdan sonra evlərinə qayıdıb, təhsilə başlamalı idi. Lakin I Dünya müharibəsi başlayır və o, geri qayıda bilmir. Buna baxmayaraq, Ülvi Rəcəb xalasının maddi dəstəyi ilə təhsil həyatına başlayır. Lakin bir il keçmiş xalasının pulu qurtarır və Ülvi Rəcəb təhsilini ataraq işləyib özünü dolandırmalı olur. Bütün bunlarla yanaşı, xalası xəstələnir və dünyasını dəyişir.

Müharibə qurtardıqdan sonra ailəsi Ülvini tapıb ona pul göndərə bilir. Qısa vaxtdan sonra isə o, Batumiyə qayıdır.

1918-ci ildə Hüseyn Ərəblinski daxil olmaqla "Tağıyev teatrının truppası" Batumda qastrolda olur. Qastrol tamaşaları Dəmir Teatrın və "Artistlər cəmiyyəti"nin səhnəsində gedirdi. Ülvi baş rolu Ərəblinskinin ifa etdiyi "Otello" tamaşasına baxdıqdan sonra həyatını teatra bağlamaq qərarına gəlir. O, Azərbaycandan gəlmiş aktyorlarla yaxından tanış olur. Onların göstərdikləri bir neçə tamaşada epizod rollarını oynayır. Gənc teatr həvəskarı hətta "Arşın mal alan" operettasında, xəstələnən aktyorun əvəzinə, Soltan bəy rolunda səhnəyə çıxır. Lakin gənc aktyorun teatrla maraqlanması atasının xoşuna gəlmirdi. O, ata-anasından gizlin həvəskarlarla tamaşa hazırlanmasında iştirak edirdi.

1919-cu ildə Ülvi Rəcəb artıq aktyor kimi tanınırdı. Onun teatr şöhrəti oğlunun aktyor olmasını istəməyən atasının qulağına çatır. Rəcəb Şaşıqzadə oğlunun aktyor seçimindən bərk qəzəblənir. Lakin o, teatrdan imtina etmir. 1919-cu ilin ortalarında aktyorun 80 yaşlı atası dünyasını dəyişir. 1920-ci ilin əvvəllərində Batum teatrı Ülvini daimi işə dəvət edir. Ülvi Rəcəb çoxlu və müxtəlif rollar ifa etmək istəyirdi. Lakin repertuarın yekrəngliyi və teatr rəhbərliyinin təşəbbüssüzlüyü aktyorda narazılıq yaradrı. Elə buna görə də aktyor yaşadığı şəhəri tərk etməli olur.

1924-cü ildə Tiflisdəki Azərbaycan teatrının baş rejissoru Aleksandr Tuqanov Azərbaycan Dövlət Dram Teatrında işləmək təklifi alır. O da Ülvi Rəcəbi özü ilə birlikdə Azərbaycana gətirir. Bundan sonra Ülvi Rəcəbin bütün həyatı Azərbaycanla bağlı olur. Həmin vaxtdan sonra Ülvi Rəcəb Bakıda çalışmağa başlayır. Ülvi Rəcəb otuz beş illik ömründə zəngin yaradıcılıqla məşğul olur. O, teatr sənətindəki xidmətlərinə görə 25 aprel 1933-cü ildə, 30 yaşında "Əməkdar artist" fəxri adına layiq görülüb. "Həyat" tamaşasında oynadığı Süleyman rolu Ülvi Rəcəbin Akademik Teatrda ifa etdiyi son rol olur.

Repressiya dövrünün kəskinləşdiyi vaxtlarda “Kommunist” qəzetinin 30 sentyabr 1937-ci il tarixli sayında Azərbaycan Dövlət Dram Teatrı haqqında bir məqalə dərc edilir. Yazının müəllifi isə göstərilmir. Hədəf isə bu idi: “Azərbaycan Dövlət Dram Teatrını burjua nasionalistlərinin əlaltılarından təmizləməli”. Ardınca həmin düşmənlərin siyahısı verilir. Onlardan biri də Ülvi Rəcəb olur. Onun haqqında belə yazılır: “Yaradıcılığı bir qəpiyə dəyməyən bu adam respublikanın Əməkdar artisti kimi şərəfli bir ada “nail” olmuşdur. O, xalq düşmənləri R.Axundov, Ə.Triniç, H.Nəzərli ilə sıx əlaqə saxlamış, xarici reaksion qəzetlər oxumuş, patefonda xarici plastinkalar çaldırmış, məişətcə pozulmuş, səhnəmizi osmanlı, ərəb və fars sözləri ilə zibilləməyə çalışmış gənc kadrların inkişafına mane olmuşdur”.

Beləliklə, Ülvi Rəcəb 1937-ci ilin 9 yanvarı "Vətən xaini" damğası ilə həbs edilir. 1938-ci il yanvarın 2-də baş tutan məhkəmədə Ülvi Rəcəb Şaşıqzadə ona ünvanlanan "özünüzü müqəssir hesab edirsinizmi" sualına cavab verir ki, o, özünü heç bir şeydə müqəssir hesab etmir. Ziya Bünyadovun yazdığına görə, Ülvi Rəcəb qəfildən həbs olunmasının təsiri altına düşərək, özünü əvvəlcə müqəssir hesab edib, lakin ittihamlarla tanış olduqdan sonra qətiyyətlə müqəssir olmadığını deyib. Bir teatr aktyoru nə çevriliş edə bilərdi, hansı terror aktı törədə bilərdi? Bütün ittihamların saxta olmasına baxmayaraq, qəddar rejim istedadlı bir gəncin həyatına son qoyur. Ülvi Rəcəb 1938-ci ilin yanvarında Bakıda güllələnir.

Məlumatlara görə, 1955-ci ildə Ülvi Rəcəb Şaşıqzadənin bacıları Altun və Nevrastan SSRİ Baş prokuroru Rudenkonun ünvanına ərizə yazıb qardaşlarının taleyi ilə maraqlanırlar. 1955-ci ildə Azərbaycan Dövlət Dram Teatrının direktoru Adil İsgəndərov Hərbi Prokurorluğa Ülvi Rəcəb haqqında müsbət xasiyyətnamə göndərir. Daha sonra xalq artistləri Mustafa Mərdanov, İsmayıl Dağıstanlı, Barat Şəkinskaya və Mərziyyə Davudova da Hərbi Prokurorluğa müsbət xasiyyətnamələr göndərirlər. 1955-ci ilin oktyabr ayının 29-da Baş hərbi prokurorun müavini D. Terexov SSRİ Ali Məhkəməsinin Hərbi Kollegiyasına Ülvi Rəcəb Şaşıqzadənin işi ilə bağlı öz qərarını göndərir. Qərarda göstərilir ki, Ülvi Rəcəb haqqında çıxarılan hökm ləğv olunmalı və onun işinə xitam verilməlidir. O, yalnız 1956-cı ildə bəraət alır.

Əkrəm Bəydəmirli