Həyatın səhnəsi daim dəyişir. Dünən səni zirvəyə qaldıran, adını ulduzlarla yanaşı çəkən insanlar bu gün səni unudulmuş bir kölgə kimi kənara ata bilərlər. Çünki insan ruhu sabit deyil – külək kimi istiqamətini dəyişir, dalğa kimi sahildən geri çəkilir, gah da qışın sərt küləkləri kimi soyuyur.

Amma sən – öz taleyinin hökmdarısan. İçindəki alov heç vaxt sönmür. Fırtınalar səni silkələyə bilər, amma varlığının ucalığı əyilməz. Təkliyin qaranlığı qorxu deyil – o, sənin gücünü daha parlaq göstərən bir güzgüdür.

Bu gün sən onlar üçün “önəmli” ola bilərsən, sabah isə “heç kim”. Amma özün üçün hər zaman “hər şey” olmalısan. Özünə verdiyin dəyər sənin sarsılmaz qalandır. Özünə verdiyin güvən sənin əbədi bayrağındır.

Sən bir ulduzsan – bəzən buludların arxasında gizlənirsən, amma heç vaxt sönmürsən. İnsanların dəyişən baxışları səni görməyə bilər, amma sən öz işığını daima içində daşıyırsan. Varlığının dərinliyindəki bu işıq səni təkliyin qaranlığında belə yol göstərəcək.

Bu, sənin çağırışındır:

• Özünü unutma, çünki başqaları unuda bilər.
• Gücünü gizlətmə, çünki dünya dəyişkəndir.
• Ruhunu əyilməyə qoyma, çünki fırtınalar keçicidir.
• Öz taleyinin hökmdarı ol, çünki yalnız sən özünə əbədi sadiqsən.


Sənin çağırışın bir nitq deyil – bir səsdir, bir alovdur, bir əbədi izdir. Başqaları səni görməsə də, sən öz işığınla kainatı işıqlandırırsan.

Mövsümağa Ədalətoğlu
AJB-nin üzvü
yazıçı-publisist