İnsanın həyat yolunda ən böyük güc onun özünə sadiqliyidir. Öz yolunu qorumaq, öz sözünü saxlamaq və öz xasiyyətini dəyişməmək — bu, sadəcə xarakter deyil, varlığın mahiyyətidir. Yolunu dəyişən insan, əslində, özünü itirir; özünü itirən isə başqasının kölgəsinə çevrilir. Mənim yolum vicdanımın səsi ilə çəkilib, ona görə də heç bir güc onu əyməyə qadir deyil.

Şərəf mənim üçün sadəcə bir anlayış deyil, nəfəs kimidir. Onsuz yaşamaq ölümdən betərdir, çünki şərəfsiz ömür insanı diri-diri məhv edir. Alnım açıqdır, çünki heç vaxt haqsızlıq qarşısında əyilməmişəm; sözüm kəsərlidir, çünki həqiqətdən doğulub. Mənim üçün gücün ölçüsü əzələ deyil, ləyaqətdir.

Şərəfdən danışıb şərəfsiz yaşayanların nəfəsi mənim yanımda zəhərdir. Onların kölgəsi belə mənim yoluma düşməyə layiq deyil. Mənimlə yol getmək üçün güc deyil, dürüstlük lazımdır; çünki güc yalanı daşıya bilər, amma dürüstlük yalnız həqiqəti yaşadar. Mənimlə oturmaq üçün deyil, mənimlə yaşamaq üçün ləyaqət lazımdır.

İnsanın alnı açıqdırsa, onun yolu da ədalətlidir. Ədalət isə yalnız qanunlarda deyil, vicdanın səsində yaşayır. Vicdanı olmayan insanın şərəfi də yoxdur, şərəfi olmayanın isə adı zamanın yaddaşında silinib gedir. Mənim yolum isə həqiqətə bağlıdır, mənim yolum ləyaqətin yoludur.

Bu dünyadan gedərkən adım daşlara yazılacaq, amma vicdanım göylərdə səslənəcək. Çünki insan ömrünün ən böyük mirası onun qoyduğu izdir — o iz ya şərəflə xatırlanır, ya da unudulub gedir. Mənim izim isə alnımın açıqlığı, yolumun ədaləti və sözümün həqiqəti ilə yadda qalacaq.

Mövsümağa Ədalətoğlu,
AJB-nin üzvü
yazıçı-publisist