Gecənin sükutu içində Tanrı ilə gizli bir söhbət başlayır — insan öz qəlbinin dərinliklərindəki sualları ulduzlara pıçıldayır. Sözlər ağır olsa da, bu ağırlıq bir yük deyil, bir çağırışdır. Taleyin daşlı yolları, fırtınalı suları, əslində, insanın öz gücünü tanıması üçün yazılmış bir ssenaridir.

Tanrı deyir: “Düşmənlərin üzməyi bacarmır, amma sən bacaracaqsan.” Bu cavabda bir fəlsəfi hikmət gizlidir: həyatın çətinlikləri insanı sınamaq üçün deyil, onu öz mahiyyətinə oyatmaq üçündür. Fırtına — qorxunun simvolu, su — dərinliyin rəmzi, yol isə — özünü tanıma səyahətidir.

İnsanın ən böyük mübarizəsi başqaları ilə deyil, öz içindəki qaranlıqla, öz şübhələri ilədir. Fırtınalı sulardan keçmək, əslində, öz daxili dərinliklərindən keçməkdir. Hər dalğa bir sual, hər külək bir cavabdır. İnsan bu suların içində boğulmaq üçün deyil, üzərək öz varlığının sahilinə çıxmaq üçün göndərilib.

İnsan Tanrıdan taleyini yenidən yazmağı diləyir, amma Tanrı ona deyir ki, taleyin daş kitabə deyil, sənin iradənlə dəyişən bir axındır. Sən öz yolunu seçməlisən, öz fırtınanı aşmalısan.

Beləcə, bu gecə Tanrı ilə dost olmaq — əslində, insanın öz ruhunu qucaqlaması, öz gücünü tanımasıdır. İlahi dostluq, insanın öz varlığını qəbul etməsi, öz daxili səsini eşitməsidir. Fırtınalı sulardan keçmək — həyatın ən böyük dərsidir: qorxma, çünki üzməyi bacarırsan.

Gecənin sükutu ürəyimə düşər,
Sükutun içində min sirr danışar.
Dalğalı yollarım çətin görünsə,
Ümidin işığı yolumu açar.

Mövsümağa,qəlbində min arzu var,
Fırtına içində gizli bir bahar.
Tanrıya uzanan hər bir yalvarış,
Ruhunda doğular yeni bir diyar.

Həyat bir sınaqdır,yolunda izlər,
Çətinlik içində böyüyür sözlər.
Qaranlıqdan sonra doğar günəşlər,
Ümidlə yaşayar insanın gözlər

Mövsümağa Ədalətoğlu
Yazıçı-publisist